The Story of my role in the Greek Barcode and AIDC technologies

Πάμε να αγγίξουμε το νέο μας θέμα: Πώς ξεκίνησε η ιστορία και η 25-ετής καριέρα μου με τον Γραμμωτό Κώδικα [βλ.#Barcode] αλλά και με τις υπόλοιπες συναφείς τεχνολογίες της Αυτόματης Αναγνώρισης Στοιχείων [βλ. 
Automatic Identification and Data Capture
 (AIDC)].
Όλα ξεκίνησαν από ένα άρθρο στο  Fortune Magazine την άνοιξη του 1984…

Όταν διάβασα το άρθρο εκείνη την άνοιξη του 1984 [πριν λίγα χρόνια έκανε την εμφάνιση του ο IBM PC], ένα μηχάνημα προσωπικού ηλεκτρονικού υπολογιστή από την κραταιά τότε International Business Machines, γεγονός που θα έφερνε μια τρομερή επανάσταση στον τρόπο που ζούμε [είχε προηγηθεί ο χαρισματικός Steve Jobs από το 1977] σήμερα η πλουσιότερη σε cash Reserves Apple Computers, ενώ με το δέσιμο του στο άρμα του IBM PC, αρχικά με με το λειτουργικό σύστημα MS-DOS και αργότερα με τα περίφημα Windows, ο Bill Gates και οι συνεργάτες του, μεσουρανούσαν στο Στερέωμα των εταιρειών κολοσσών στον χώρο της πληροφορικής για αρκετές δεκαετίες. Έτσι λοιπόν ενθουσιάστηκα [στα 34 μου χρόνια έψαχνα εναγωνίως διέξοδο απο τις φθίνουσες αντιπροσωπείες του γραφείου ‘ΑΛΚΥΩΝ-Δ.Κ. Γαλιατσάτος Ε.Π.Ε.’], και με την παρότρυνση τόσο του πατέρα Μίμη-DKG όσο και του παιδικού μου φίλου από το Δημοτικό στα Ανάβρυτα, Κυριάκου-KDG, με τον οποίο είχα συμφωνήσει την εισχώρηση κατά το 1/3 στην Ε.Π.Ε. , ξεκίνησα το ψάξιμο…

A Better said than Done proposition ✅ Γιατί; Είμασταν στην προ του Φαξ εποχή, χρησιμοποιούσαμε το TELEX, ενώ προκειμένου να βρεθεί ο πολυπόθητος νέος Οίκος για συνεργασία, ένας ήταν ο δρόμος: Καβάλα την μηχανή μου BSA Thunderbolt και επίσκεψη στο Commercial Section, USA Embassy, όπου ξεφυλλίζοντας τα περίφημα TomCats κοινώς κάτι τεράστια σε πάχος Thomas-Catalogs, μετά από 2-3 ημερών εργασία, έφευγες με ονόματα, διευθύνσεις και Telex No., σε χειρόγραφα με δικά σου αστεράκια και υπογραμμίσεις. Έτσι βρήκα την Computer Identics, Silicon Valley, California, (τώρα με έδρα το Canton, Mass). Για καλή μας τύχη ο Vice President, ήταν ο Ελληνοαμερικανός Victor Kapsampelis 🤣. Αφού πιάσαμε επαφή μαζί του, παραγγείλαμε τα πρώτα Demo Units. Αφού ήρθαν στην Ελλάδα ένα μήνα μετά, υπέστησαν το τσεκούρωμα των Ελληνικών Τελωνείων. Another Mission Impossible μας είχε προκύψει. Έπρεπε Per terra e per mare να βρούμε Οίκο από την Ευρώπη. 

Διαβάζοντας ένα Ευρωπαϊκό περιοδικό το Industrial Review, έπεσα πάνω σε μια αγγελία απο τη Γερμανία που διαφημιζε τα Optic Electronics, photocells & Barcodes! Το όνομα της: DATALOGIC GmbH. Βούρ κατά πάνω της…Μετά από δυο εβδομάδες λαμβάνουμε επιστολή απο την Ιταλική μητρική DATALOGIC S.p.A.  The Rest is History 👍👌.

Ξεκινάμε συνεργασία άμεσα, παραγγέλνουμε τα πρώτα decoders with pen readers, τα οποία έρχονται γρήγορα και στη μισή τιμή από τα Made in USA.

Σύντομα μας επισκέπτεται ο Τεχνικός εκπρόσωπος από τη Bologna, o εξαιρετικός συνεργάτης μας όλα τα χρόνια, νυν Vice-présidente, Dottore Guglielmo Piazzi. Ήταν η πρώιμη εποχή των συνδέσεων μέσω της σειριακής θύρας RS-232C.

Wow 😮 τι ιστορία και αυτή. Εμείς είχαμε μόνο ένα Apple IIe με 2 Χ floppy discs και ένα εξωτερικό hard-disc των εκπληκτικών 10 Megabytes 🤩 Από εκείνη την πρώτη εποχή αντιλήφθηκα 2-3 πράγματα για τη νεα business που επρόκειτο να μπούμε δυναμικά… 

  • Ότι χρειαζόμασταν ένα βαθύ γνώστη της δουλειάς με εξειδίκευση στις επικοινωνίες μεταξύ συστημάτων, το λεγόμενο I/O [Input/Output]
  • Ότι πολλές φορές η όλη επιτυχία επικοινωνίας του σειριακού Decoder DP-100 with Pen Reader P30, κρεμόταν από μια τρίχα (συνδεσμολογία του αντεστραμμένου καλωδίου RS-232C)
  • Ότι απαιτείτο ειδικό software driver (ρουφήχτρα) το οποίο θα αναλάμβανε τον ρόλο διαχείρισης των data stream από τον αποκωδικοποιητή προς την εκάστοτε σειριακή θύρα.
  • Ότι αντίστοιχα απαιτείτο ειδικό software driver το οποίο θα οδηγούσε τους Dot Matrix εκτυπωτές της εποχής για να εκτυπώνουν «χράπα-χρούπα» τα άθλια Barcodes συνήθως σε αυτοκόλλητες ετικέτες. Αγωνία αν θα διαβάζονταν από τα πενάκια μας. 

Περί του European Article Numbering- EAN και του https://en.wikipedia.org/wiki/GS1?wprov=sfti1

GS-1 το Barcode που κατέκτησε τα σημεία πωλήσεων [Points Of Sales-POS] διεθνώς !

GS-1 το Barcode που κατέκτησε τα σημεία πωλήσεων [Points Of Sales-POS] διεθνώς ! απαιτείτο ειδικό software driver το οποίο θα οδηγούσε τους Dot Matrix εκτυπωτές της εποχής για να εκτυπώνουν «χράπα-χρούπα» τα άθλια Barcodes συνήθως σε αυτοκόλλητες ετικέτες. Αγωνία αν θα διαβάζονταν από τα πενάκια μας. 

Με αυτά και μ’ αυτά, βρήκαμε ένα Guru, άρτι αφιχθέντα από την Αγγλία με Ph.D. σε Cybernetics, τον μεγάλο μπλα-μπλαδόρο και πολυτάλαντο Γιάννη Γ. Κοζάτσα-JGK. [Ένας ακόμα Κεφαλλονίτης στο γραφειο]…Γεγονός που επιβεβαιώθηκε από το τραγουδάκι «Ότι αρχίζει ωραία τελειώνει με πόνο» 😭

https://beracuda.files.wordpress.com/2021/12/img_1328.jpg

Simon Says & Wishes

with “The Road Less Travelled”

A fantastic Seasonal video clip from the Maestro @Simon Kidston
With my favorite Greek wisdom added 👍🇬🇷

Summertime of 2021: among COVID-19, Lockdowns and P.D.

An aerial view of #KATEBATH 4, our Kéa Island house

It has been a ‘peculiar’ summer to say the least. I was lucky enough to have moved to our Kéa Island home since the 10th March ‘21 until the first days of September i.e.for a full 6 months period, with only two weekly interims for getting the Moderna Vaccination 💉 touching bases with my Neurologist, plus one more for participating to the #Sisoe Classics & Supercars Drive in early June. A most befitting clip would be the immortal performance of Summertime by Janis Joplin:

A most befitting clip would be the immortal performance of Summertime by Janis Joplin
Lying on the hot sand, sunbathing in a deserted beach is a favorite exercise Photo by Philip Warp on Pexels.com

On the other, dark side of the summertime comes this:

This summer has been a thriller for me, minly due to the deterioration of my Parkinson’s Disease 🦠 situation.

A short 6-month account of our life experiences in Kea of 2021

1. March 2021

We arrived on March 10th via F/B Macedon. But allow me to retract a bit. Five days earlier I was fortunate to be referred by my high school buddy Yanis Zirinis, to a Zimbabwean lady, Ms. Sabina Mutnhima, with the intention of hiring her as my companion, assistant, caregiver, maid and cook to say the least. The interview was successful and all of a sudden Sabina entered my life.
After settling in I started to teach her all about the house details, encouraging her to keep a scrapbook. I often compare the house as a sailing ⛵️ boat with all its complexities BUT without having to worry about dragging anchors 🤩…

On that month I experienced my first nasty fall. As the weather conditions were ‘wintery’ we had the central heating system on. One early morning around 06:30 🕡 I woke up feeling a bit chilly. Apparently the boiler furnace had stopped during the night. Hence I ventured outside using the back door, leading via a steep and narrow stairway to the boiler room. A managed to restart the furnace but on my ascent back, at he end of the hand railing, all of a sudden I lost my balance and summersaulted on the ground on the side of the stairway, sliding down uncontrollably among the various thorns of springtime…

Sabina could not hear me, nor did I have my iPHONE 📱 or my iWatch 🤬. Aside from the fact that I wasn’t seriously hurt, I couldn’t extract myself from he awkward position I was in. After a lot of effort I finally managed to get up. Just realized that one of my slippers had fallen aside into the rich vegetation of Spring. I just left it there and limped back inside the house and eventually dropped exhausted into my bed…

2. April

  April is the cruellest month, breeding
Lilacs out of the dead land, mixing
Memory and desire, stirring
Dull roots with spring rain.
Winter kept us warm, covering
Earth in forgetful snow, feeding
A little life with dried tubers.


The Waste Land,
by T.S. Elliot

That April in #Kea was a bit cruel. We had rain 🌧, cool temperatures, and lots of chores to take care of. One of these being the recommissioning of the pool. Due to the #Covid19Lockdown imposed from November 2020 up to February 2021, we could not visit our property since we left last September. At that time I was forced to leave 1/3 of the pool water 💧 with the intention to empty it at a later month into the cistern. Hence the water left untreated for six months, was murky, full of debris and algae…A task which I couldn’t undertake by myself even with Sabina’s assistance.
Enter Batsi [a local Albanian worker I have been using for several years].

Batsi Selfo Kuka undertakes to empty and clean the pool.
Μια σύντομη καταγραφή του χειμωνιάτικου τοπίου της Τζιάς

Οικογενειακές μνήμες & εξιστορήσεις

Wow 🤩 μόνο μη μας σκοτώνεις το επίθετο Ρηγινός ❗️🙏

Ναι ο Αλέκος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βασιλείου και Σταυρίτσας, ενώ ο πατέρας μας Μανώλης ήταν ο πρώτος.. . (*) Η απάντηση μου σε μήνυμα της φίλης μας Ξένιας Πετσοπούλου, που πρόσφατα της χάρισαν το περίφημο «τσαντάκι της θείας Αντιγόνης» και που αποτέλεσε αφορμή για τη συγγραφή της εξιστόρησης αυτής. Thanks 🙏 Ms. Xenia 👏.

Το τσαντάκι της Θείας Αντιγόνης, συζύγου του Θείου Αλέκου!,

Όταν επέστρεψε μετά από 15 χρόνια εμιγκρές στις ΗΠΑ, την μαύρη περίοδο του κράχ της Αμερικής, γύρω στο 1930, έφερε την αντιπροσωπίαa της #AtwaterKent [μια μεγάλη κατασκευάστρια ραδιοφώνων και ηλεκτρικών συστημάτων ανάφλεξης αυτοκινήτων], στην Ελλάδα ξεκινώντας την Ελληνική Ραδιοφωνική Εταιρεία Α.Ε.

Μια από τις πρώτες διαφημιστικές καταχωρήσεις του πατέρα μας: Πιστός για χρόνια συνεργάτης της Πειραιώτικης διαφημιστικής οικογένειας Σκυλίτση-ΓΚΡΕΚΑ. Σηματοδότησε την ίδρυση της πρώτης οικογενειακής επιχείρησης των Αφών Ρηγινού, γύρω στο 1932.
Ο θείος Αλέκος στο μπροστινό φτερό, ο πατέρας μας Μανώλης στο τιμόνι και η θεία Κική (αδελφή τους) στο πίσω κάθισμα του 1929 Ford Model A Tudor με το λογότυπο της ATWATER KENT RADIO στις πόρτες 👌👍😍
Σπάνιο οικογενειακό ντοκουμέντο με την μεγάλη Billboard διαφήμιση της KENT ΡΑΔΙΟ (σε άγνωστο σημείο της Αθήνας) και με το 1929 Ford Model A Tudor παραδίπλα…

Και με τα 3 αδέλφια του να συμμετέχουν στη νεοσύστατη εταιρεία, δηλαδή εκτός από τους προαναφερθέντες, και με τους Κώστα και Γιώργο τον «Βενιαμίν», τον οποίο ο πατέρας μας είχε σπουδάσει με πτυχίο Ανώτατης Εμπορικής, τρέφοντας του παθολογική αδυναμία, η οποία εξελίχθηκε καταστροφική πολλά χρόνια αργότερα…

Ο πατέρας μας Μανώλης εξω από την έκθεση της #General Electric της οδού Παπαρρηγοπούλου 9.

Αυτό που θυμάμαι έντονα ήταν οι μυρωδιές της Έκθεσης: Ένα μείγμα από των λεγόμενων ‘White Goods’ δηλαδή των ψυγείων, κουζινων , πλυντηρίων κ.ο.κ., των πλακιδίων της #Armstrong (μια ακόμα επιτυχημένη αντιπροσωπεία του Μανώλη), που αποτέλεσε την αφορμή της σύστασης – δια του τρία νέας εταιρείας «Σωτήρης Θ. Βικόπουλος & Σια Α.Ε.» – δηλ. του αδελφού της γυναίκας (Θείας Καίτης) του Γιώργου «Θείου Σώτου+του Μανώλη+του Γιώργου. Το εταιρικό δαιμόνιο του Πάτερ Φαμίλια μας, αργότερα εμπλούτισε την εταιρεία που μετακόμισε από την αρχή της οδού Αμερικής, στη νεα έκθεση, άνετη και με πρεστίζ, της Λεωφόρου Αμαλίας 21, με δυό ακόμα αντιπροσωπείας των ΗΠΑ : της #Evinrude Outboard Motors Corp. & των Luxaflex Venitian Blinds.

Να σημειωθεί ότι ο κολοσσός Général Electric της Αμερικής κατά την τελευταία 15-ετιά περιέπεσε σε μεγάλες περιπέτειες: όλα τα στοιχεία με κλικ ΕΔΩ!

Αγαπητοί φίλοι, ας κάνουμε μια σύντομη παρέκκλιση σχετικά με την μεγάλη αγάπη του πατέρα μας [αλλά και του μικρού αδελφού Γιώργου], την Θάλασσα! Σε σημείο που έχει περάσει στο DNA των 4 αγοριών, Βασίλη, Νίκου, Βύρωνα & Πέτρου 🎏⛵🚤⚓ Σημ.: πατώντας σε κάθε όνομα ανοίγει η προσωπική Θαλασσινή ιστορία του καθενός μας. Highly recommended❗️🙏👍✅

Η «ΣΑΜΙΟΠΟΥΛΑ»|κατα την καθέλκυση της στο Πέραμα από το ναυπηγείο Αφών Κουταλίδη. Ήταν το,πρώτο σκάφος της Οικογένειας Εμμ. Ρηγινού. Έφερε μια βενζινοκίνητη μηχανή Greymarine
Το περίφημο Chris-Craft ‘ΔΕΛΦΙΝΙ’ ένα μικρό σκάφος plywood των 16 ποδιών, το οποίο έφερε σε κιτ ο Μανώλης από τις ΗΠΑ, αρχικά εξοπλισμένο με 2Χ18 Hp Evinrudes, αργότερα με την 50 Hp [bewitched model], για να καταλήξει στη φανταστική 75Hp Selecric !!! Οι περιπέτειες με το ταχύπλοο αυτό απαιτούν ένα ολόκληρο ξεχωριστό άρθρο 😉😜🔝🔜
Οι γονείς μας Μανώλης και Πίτσα Ρηγινού στο ΔΕΛΦΙΝΙ, με την 50-άρα εξωλέμβια της Evinrude
Μια διαφήμιση εποχής της Evinrude.
Με την αγαπημένη μας νταντά Bébé στο Κατραμονήσι της Βούλας με το βαρκάκι μας «ΒΥΡΩΝ» & με εξωλέμβιο 18 Hp Evinrude! [Grossly overpowered, μάλλον μια από τις 2 μηχανές του ΔΕΛΦΙΝΙ, η οποία σύντομα αντικαταστάθηκε απο πιο μοντέρνα και ελαφρύτερη των 6 Hp]

Ακολουθεί μια φωτοθήκη γεμάτη από Οικογενειακές αναμνήσεις 🥰

Continue reading “Οικογενειακές μνήμες & εξιστορήσεις”

Website Powered by WordPress.com.

Up ↑