Byron’s vows for 2022: an account worth publishing.

The report from a fortune teller or e-astrology website below, reveals some truths about me.

It so happens that my Parkinson’s Disease is deteriorating rapidly, with much frequent falls due to increasing instability, to the tune of one or more per day. Hence my well-being becomes an easy to understand statistic. I.e. one of these days I’m going to get hurt, either to the magnitude of becoming hospitalized from a broken hip bone, or worse to hurt my head so much or strongly, that I may become a vegetable or at the worst case scénario, to depart from this vain world of #pandemic or #covid19.

Let’s get to the point …

The first vow or resolution which I made for 2022, involved the desire to support in any way possible, a non-profit.org for fund raising and other involvements having to do with Parkinson’s Disease. In case that it would combine one of my favorite hobby, ie. #ClassicCarEvents, such would be quite rewarding to me🙏

It all started by browsing on the #Vimeo application, when I discovered the AlexDavidies of DF Media episodes #conversationsforacause. Inspired by these videos I made a Showcase with several of Alex’s videos; it is there that I discovered the www.drivetowardacure.org web.

One of the DRIVE-IN CHATS, with David McGirr
The Drive Toward a Cure video presentation
Continue reading “Byron’s vows for 2022: an account worth publishing.”

Summertime of 2021: among COVID-19, Lockdowns and P.D.

An aerial view of #KATEBATH 4, our Kéa Island house

It has been a ‘peculiar’ summer to say the least. I was lucky enough to have moved to our Kéa Island home since the 10th March ‘21 until the first days of September i.e.for a full 6 months period, with only two weekly interims for getting the Moderna Vaccination 💉 touching bases with my Neurologist, plus one more for participating to the #Sisoe Classics & Supercars Drive in early June. A most befitting clip would be the immortal performance of Summertime by Janis Joplin:

A most befitting clip would be the immortal performance of Summertime by Janis Joplin
Lying on the hot sand, sunbathing in a deserted beach is a favorite exercise Photo by Philip Warp on Pexels.com

On the other, dark side of the summertime comes this:

This summer has been a thriller for me, minly due to the deterioration of my Parkinson’s Disease 🦠 situation.

A short 6-month account of our life experiences in Kea of 2021

1. March 2021

We arrived on March 10th via F/B Macedon. But allow me to retract a bit. Five days earlier I was fortunate to be referred by my high school buddy Yanis Zirinis, to a Zimbabwean lady, Ms. Sabina Mutnhima, with the intention of hiring her as my companion, assistant, caregiver, maid and cook to say the least. The interview was successful and all of a sudden Sabina entered my life.
After settling in I started to teach her all about the house details, encouraging her to keep a scrapbook. I often compare the house as a sailing ⛵️ boat with all its complexities BUT without having to worry about dragging anchors 🤩…

On that month I experienced my first nasty fall. As the weather conditions were ‘wintery’ we had the central heating system on. One early morning around 06:30 🕡 I woke up feeling a bit chilly. Apparently the boiler furnace had stopped during the night. Hence I ventured outside using the back door, leading via a steep and narrow stairway to the boiler room. A managed to restart the furnace but on my ascent back, at he end of the hand railing, all of a sudden I lost my balance and summersaulted on the ground on the side of the stairway, sliding down uncontrollably among the various thorns of springtime…

Sabina could not hear me, nor did I have my iPHONE 📱 or my iWatch 🤬. Aside from the fact that I wasn’t seriously hurt, I couldn’t extract myself from he awkward position I was in. After a lot of effort I finally managed to get up. Just realized that one of my slippers had fallen aside into the rich vegetation of Spring. I just left it there and limped back inside the house and eventually dropped exhausted into my bed…

2. April

  April is the cruellest month, breeding
Lilacs out of the dead land, mixing
Memory and desire, stirring
Dull roots with spring rain.
Winter kept us warm, covering
Earth in forgetful snow, feeding
A little life with dried tubers.


The Waste Land,
by T.S. Elliot

That April in #Kea was a bit cruel. We had rain 🌧, cool temperatures, and lots of chores to take care of. One of these being the recommissioning of the pool. Due to the #Covid19Lockdown imposed from November 2020 up to February 2021, we could not visit our property since we left last September. At that time I was forced to leave 1/3 of the pool water 💧 with the intention to empty it at a later month into the cistern. Hence the water left untreated for six months, was murky, full of debris and algae…A task which I couldn’t undertake by myself even with Sabina’s assistance.
Enter Batsi [a local Albanian worker I have been using for several years].

Batsi Selfo Kuka undertakes to empty and clean the pool.
Μια σύντομη καταγραφή του χειμωνιάτικου τοπίου της Τζιάς

Οικογενειακές μνήμες & εξιστορήσεις

Wow 🤩 μόνο μη μας σκοτώνεις το επίθετο Ρηγινός ❗️🙏

Ναι ο Αλέκος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βασιλείου και Σταυρίτσας, ενώ ο πατέρας μας Μανώλης ήταν ο πρώτος.. . (*) Η απάντηση μου σε μήνυμα της φίλης μας Ξένιας Πετσοπούλου, που πρόσφατα της χάρισαν το περίφημο «τσαντάκι της θείας Αντιγόνης» και που αποτέλεσε αφορμή για τη συγγραφή της εξιστόρησης αυτής. Thanks 🙏 Ms. Xenia 👏.

Το τσαντάκι της Θείας Αντιγόνης, συζύγου του Θείου Αλέκου!,

Όταν επέστρεψε μετά από 15 χρόνια εμιγκρές στις ΗΠΑ, την μαύρη περίοδο του κράχ της Αμερικής, γύρω στο 1930, έφερε την αντιπροσωπίαa της #AtwaterKent [μια μεγάλη κατασκευάστρια ραδιοφώνων και ηλεκτρικών συστημάτων ανάφλεξης αυτοκινήτων], στην Ελλάδα ξεκινώντας την Ελληνική Ραδιοφωνική Εταιρεία Α.Ε.

Μια από τις πρώτες διαφημιστικές καταχωρήσεις του πατέρα μας: Πιστός για χρόνια συνεργάτης της Πειραιώτικης διαφημιστικής οικογένειας Σκυλίτση-ΓΚΡΕΚΑ. Σηματοδότησε την ίδρυση της πρώτης οικογενειακής επιχείρησης των Αφών Ρηγινού, γύρω στο 1932.
Ο θείος Αλέκος στο μπροστινό φτερό, ο πατέρας μας Μανώλης στο τιμόνι και η θεία Κική (αδελφή τους) στο πίσω κάθισμα του 1929 Ford Model A Tudor με το λογότυπο της ATWATER KENT RADIO στις πόρτες 👌👍😍
Σπάνιο οικογενειακό ντοκουμέντο με την μεγάλη Billboard διαφήμιση της KENT ΡΑΔΙΟ (σε άγνωστο σημείο της Αθήνας) και με το 1929 Ford Model A Tudor παραδίπλα…

Και με τα 3 αδέλφια του να συμμετέχουν στη νεοσύστατη εταιρεία, δηλαδή εκτός από τους προαναφερθέντες, και με τους Κώστα και Γιώργο τον «Βενιαμίν», τον οποίο ο πατέρας μας είχε σπουδάσει με πτυχίο Ανώτατης Εμπορικής, τρέφοντας του παθολογική αδυναμία, η οποία εξελίχθηκε καταστροφική πολλά χρόνια αργότερα…

Ο πατέρας μας Μανώλης εξω από την έκθεση της #General Electric της οδού Παπαρρηγοπούλου 9.

Αυτό που θυμάμαι έντονα ήταν οι μυρωδιές της Έκθεσης: Ένα μείγμα από των λεγόμενων ‘White Goods’ δηλαδή των ψυγείων, κουζινων , πλυντηρίων κ.ο.κ., των πλακιδίων της #Armstrong (μια ακόμα επιτυχημένη αντιπροσωπεία του Μανώλη), που αποτέλεσε την αφορμή της σύστασης – δια του τρία νέας εταιρείας «Σωτήρης Θ. Βικόπουλος & Σια Α.Ε.» – δηλ. του αδελφού της γυναίκας (Θείας Καίτης) του Γιώργου «Θείου Σώτου+του Μανώλη+του Γιώργου. Το εταιρικό δαιμόνιο του Πάτερ Φαμίλια μας, αργότερα εμπλούτισε την εταιρεία που μετακόμισε από την αρχή της οδού Αμερικής, στη νεα έκθεση, άνετη και με πρεστίζ, της Λεωφόρου Αμαλίας 21, με δυό ακόμα αντιπροσωπείας των ΗΠΑ : της #Evinrude Outboard Motors Corp. & των Luxaflex Venitian Blinds.

Να σημειωθεί ότι ο κολοσσός Général Electric της Αμερικής κατά την τελευταία 15-ετιά περιέπεσε σε μεγάλες περιπέτειες: όλα τα στοιχεία με κλικ ΕΔΩ!

Αγαπητοί φίλοι, ας κάνουμε μια σύντομη παρέκκλιση σχετικά με την μεγάλη αγάπη του πατέρα μας [αλλά και του μικρού αδελφού Γιώργου], την Θάλασσα! Σε σημείο που έχει περάσει στο DNA των 4 αγοριών, Βασίλη, Νίκου, Βύρωνα & Πέτρου 🎏⛵🚤⚓ Σημ.: πατώντας σε κάθε όνομα ανοίγει η προσωπική Θαλασσινή ιστορία του καθενός μας. Highly recommended❗️🙏👍✅

Η «ΣΑΜΙΟΠΟΥΛΑ»|κατα την καθέλκυση της στο Πέραμα από το ναυπηγείο Αφών Κουταλίδη. Ήταν το,πρώτο σκάφος της Οικογένειας Εμμ. Ρηγινού. Έφερε μια βενζινοκίνητη μηχανή Greymarine
Το περίφημο Chris-Craft ‘ΔΕΛΦΙΝΙ’ ένα μικρό σκάφος plywood των 16 ποδιών, το οποίο έφερε σε κιτ ο Μανώλης από τις ΗΠΑ, αρχικά εξοπλισμένο με 2Χ18 Hp Evinrudes, αργότερα με την 50 Hp [bewitched model], για να καταλήξει στη φανταστική 75Hp Selecric !!! Οι περιπέτειες με το ταχύπλοο αυτό απαιτούν ένα ολόκληρο ξεχωριστό άρθρο 😉😜🔝🔜
Οι γονείς μας Μανώλης και Πίτσα Ρηγινού στο ΔΕΛΦΙΝΙ, με την 50-άρα εξωλέμβια της Evinrude
Μια διαφήμιση εποχής της Evinrude.
Με την αγαπημένη μας νταντά Bébé στο Κατραμονήσι της Βούλας με το βαρκάκι μας «ΒΥΡΩΝ» & με εξωλέμβιο 18 Hp Evinrude! [Grossly overpowered, μάλλον μια από τις 2 μηχανές του ΔΕΛΦΙΝΙ, η οποία σύντομα αντικαταστάθηκε απο πιο μοντέρνα και ελαφρύτερη των 6 Hp]

Ακολουθεί μια φωτοθήκη γεμάτη από Οικογενειακές αναμνήσεις 🥰

Continue reading “Οικογενειακές μνήμες & εξιστορήσεις”

2013 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2013 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Sydney Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 13,000 times in 2013. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 5 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Website Powered by WordPress.com.

Up ↑